روبرویت خواهم ایستاد...نمیدانم چه حالی خواهیم داشت، اما میدانم شاد یا غمگین،آرام خواهم بود...نمیدانم حسرت تمام روزهای رفته را،خواهیم خورد،یا به روزهایی ک میتوانستیم سپری کنیم،چقدر فکر خواهیم کرد...اما میدانم،به هردواش فکر خواهیم کرد،شاید با احساسی متفاوت،شاید هم مثل هم...اما میدانم روبروی هم خواهیم ...

وقتی دلتنگی...انگار تمام ثانیه ها، هجوم آوردن سمتت تا بگن،دیدی،این جمعه هم گذشت و هنوز،تنهایی...جهانت خالی ترین جهان دنیاست...کجاست خنده های از ته دلت...آسمونو ببین،ابری و کم حوصله ست...ببین اونم یادش رفته،چجوری باید بباره...چجوری باید از این درد لعنتی رهات کنه...ببین کسی نیست حتی،خیلی ساده حالتو بپ...

نمی توانم از این دوست داشتن لعنتی دست بکشم...اگر روزی،جایی،دیدی،خواندی یا شنیدی، ک کسی گفت دیگر دوستت ندارد،بدان یا دروغ می گوید،یا دروغ میگفته،یا می پنداشته ک دوستت دارد...دوست داشتن از آن حس های ابدیست...برای همین شاید واقعی هایش،یک بار اتفاق بیفتد،یک بار تجربه شود...چه میخواستم بگویم؟!داشتم میگفت...

گاهی کم می آورم،مثل همین لحظه،همین امشب... گاهی هم با خدا بحث میکنم،جدل میکنم،مثل همین امشب...بعضی شبا هم هستن،آدم جون می کنه تا صبح بشن...شبایی ک بوی ناامیدی میدن،شبایی ک با خودم میگم،لعنتی،اگر نیاد چی؟!اگر حتی به اندازه ی خاطره هم،دیگه جایی تو زندگیش نداشته باشی،چی میشه؟!بعضی وقتام،از دستت دلخور و...

و این بهانه ایست،تا بپرسم، حالت چطور است مرد من؟در این روزها ک عطر بهار،به رگ های آسفالتی شهرها،تپیده...تو کجایی بدون من،و حال و احوالت چگونه است؟راستش سراغت را میگیرم،و همه میگویند،ظاهرا ک خوب است...تویی ک میفهمی،پشت ظاهرا خوب بودنش،چقدر خوب است...و چقدر تلخ و غم انگیز است،ک نمیبینمت تا بدانم...بدا...

بهار شد، سال به‌روز هم آمد... اما من، بهارم را تجربه نکردم.... بهار من از وقتی شروع کار می شود، ک تو بیایی، وگرنه تماماً تکرار محزون زمستان است... کاش میشد، انقدر در لحظه ی تحویل سال ایستاد، تا سال را با حال نو تحویل گرفت ولی... تمامش یک لحظه است... یک لحظه ک حس میکنی، کوهی درون سینه ات در حال فروری...

پدر خوابش را دیده بود...دیده بود قبل از تمام این اتفاقات... یک روز صبح از خواب برخاست...یک بند و یک ریز گریه میکرد...حرفی نمیزد...برایش شربت گلاب و بیدمشک آوردند...من بیمار بودم...و از اشک های پدر،ناخوداگاه اشک میریختم...مادرم جان به سر شده بود...بی طاقت صدایش میکرد و میگفت،لااقل بگو...چه شده؟چه دید...

بیش از آن ک با یکدیگر خاطره بسازیم...در هم تنیدن، با هم زندگی کردن،با خاطره ساحتن متفاوت است...وقتی در هم تنیده می شوید،هر گوشه ای از زندگی یکدیگر،چیزی را جا میگذارید...صحبت از گذر زمان نیست،صحبت از فراموشی نیست،ده سال بعد هم،وقتی گذرت به جایی بیفتد،تکه ی جا مانده را ببیند...دلت یکدفعه از هم می پاشد...

از روزهای شوم من میگذرد...روزهای اولش همیشه این گونه است، میخواهی چشم هایت را ببندی و وقتی،چشم گشودی ببینی همه چیز مثل یک کابوس،تمام شده و همه چیز شبیه قبل است...حتی یک برگ کوچک غمگینانه روی زمین نیفتاده...اما هرروز میگذرد،به خواب می روی و بیدار می شوی،و کابوست مثل یک قصه ی تلخ،هرروز بزرگتر و طولانی...

در این گزارش، تازه‌ترین اطلاعات درباره «باران ک می بارد تو اینجایی...» را می‌خوانید.روبرویت خواهم ایستاد...نمیدانم چه حالی خواهیم داشت،اما میدانم شاد یا غمگین،آرام خواهم بود...نمیدانم حسرت تمام روزهای رفته را،خواهیم خورد،یا به روزهایی ک میتوانستیم سپری کنیم،چقدر فکر خواهیم کرد...اما میدانم،به هردواش...

آنچه تاکنون درباره «درد نام دیگر من است...» منتشر شده است را در ادامه بررسی می‌کنیم.وقتی دلتنگی...انگار تمام ثانیه ها،هجوم آوردن سمتت تا بگن،دیدی،این جمعه هم گذشت و هنوز،تنهایی...جهانت خالی ترین جهان دنیاست...کجاست خنده های از ته دلت...آسمونو ببین،ابری و کم حوصله ست...ببین اونم یادش رفته،چجوری باید ...

در این مطلب، جزئیات مربوط به «چنان نماند و چنین هم نخواهد ماند...» ارائه شده است.نمی توانم از این دوست داشتن لعنتی دست بکشم...اگر روزی،جایی،دیدی،خواندی یا شنیدی،ک کسی گفت دیگر دوستت ندارد،بدان یا دروغ می گوید،یا دروغ میگفته،یا می پنداشته ک دوستت دارد...دوست داشتن از آن حس های ابدیست...برای همین شاید...

آنچه تاکنون درباره «از آن شب های لعنتی ک صبح نمی شوند...» منتشر شده است را در ادامه بررسی می‌کنیم.گاهی کم می آورم،مثل همین لحظه،همین امشب...گاهی هم با خدا بحث میکنم،جدل میکنم،مثل همین امشب...بعضی شبا هم هستن،آدم جون می کنه تا صبح بشن...شبایی ک بوی ناامیدی میدن،شبایی ک با خودم میگم،لعنتی،اگر نیاد چی؟...

در این مطلب، جزئیات مربوط به «ایام غم رو به کوتهی آورد...» ارائه شده است.و این بهانه ایست،تا بپرسم،حالت چطور است مرد من؟در این روزها ک عطر بهار،به رگ های آسفالتی شهرها،تپیده...تو کجایی بدون من،و حال و احوالت چگونه است؟راستش سراغت را میگیرم،و همه میگویند،ظاهرا ک خوب است...تویی ک میفهمی،پشت ظاهرا خوب ...

در این مطلب، جزئیات مربوط به «از لای آجر‌ها نگاهم کن...پروانه ای در مشت طوفانم...» ارائه شده است.پدر خوابش را دیده بود...دیده بود قبل از تمام این اتفاقات...یک روز صبح از خواب برخاست...یک بند و یک ریز گریه میکرد...حرفی نمیزد...برایش شربت گلاب و بیدمشک آوردند...من بیمار بودم...و از اشک های پدر،ناخوداگ...

در این مطلب، جزئیات مربوط به «#درهم_تنیدگی...» ارائه شده است.بیش از آن ک با یکدیگر خاطره بسازیم...در هم تنیدن،با هم زندگی کردن،با خاطره ساحتن متفاوت است...وقتی در هم تنیده می شوید،هر گوشه ای از زندگی یکدیگر،چیزی را جا میگذارید...صحبت از گذر زمان نیست،صحبت از فراموشی نیست،ده سال بعد هم،وقتی گذرت به ج...

آنچه تاکنون درباره «یکسالگیِ یک عشق...» منتشر شده است را در ادامه بررسی می‌کنیم.از روزهای شوم من میگذرد...روزهای اولش همیشه این گونه است،میخواهی چشم هایت را ببندی و وقتی،چشم گشودی ببینی همه چیز مثل یک کابوس،تمام شده و همه چیز شبیه قبل است...حتی یک برگ کوچک غمگینانه روی زمین نیفتاده...اما هرروز میگذر...

پدر دیده بود... پدر خوابش را دیده بود...دیده بود قبل از تمام این اتفاقات... یک روز صبح از خواب برخاست... یک بند و یک ریز گریه میکرد... حرفی نمیزد... برایش شربت گلاب و بیدمشک آوردند... من بیمار بودم... و از اشک های پدر، ناخوداگاه اشک میریختم... مادرم جان به سر شده بود... بی طاقت صدایش میکرد و میگفت، ...

نزدیک یک سال، از روزهای شوم من میگذرد... روزهای اولش همیشه این گونه است، میخواهی چشم هایت را ببندی و وقتی، چشم گشودی ببینی همه چیز مثل یک کابوس، تمام شده و همه چیز شبیه قبل است... حتی یک برگ کوچک غمگینانه روی زمین نیفتاده... اما هرروز میگذرد، به خواب

در هم تنیده بودیم، بیش از آن ک با یکدیگر خاطره بسازیم... در هم تنیدن، با هم زندگی کردن، با خاطره ساحتن متفاوت است... وقتی در هم تنیده می شوید، هر گوشه ای از زندگی یکدیگر، چیزی را جا میگذارید... صحبت از گذر زمان نیست، صحبت از فراموشی نیست، ده سال بعد هم، وقتی گذرت به جایی بیفتد، تکه ی جا مانده را ببی...